***** corpus christi *****

organy znów zawarczą
rozniosą sciany kosciola
zachrypniętym glosem
przekwitająca organistka
stara panna samotna zawyje
slowa piesni dziekczynnej
ksiadz uroczystosci rozpoczynie
zaprosi do procesji
rozda Cialo Chrystusa Amen
ono przylepi się do podniebienia
jak asfalt do buta podeszwy
w maratonie przez ulice są
starzejące się kobiety
nauczycielki ekspedientki
emerytowani policjanci i wiejskie modelki
krętacze nowobogaccy i calkiem biedni
idzie parada
każdy udaje ze sie modli slawi Pana
i patrzy tylko przypadkiem kto z kim
jak ona byla ubrana
idą rozwodnicy konkubenci
homoseksualisci samotne matki
ci którzy są za aborcją i in vitro
ci ktorzy nie chodzą do kosciola
cale lata nie byli u spowiedzi
sypią platki suszonych kwiatów
materialisci- komunijne dzieci

na mszę w Boże Cialo
spóźnia się stara datą kobieta
byla zakonnica zachrystianka katechetka
wieczna dziewica wieczna kokietka
gdy szla procesja ona
w swoim mieszkaniu spiewala
i tanczyla do procesyjnych piesni
teraz klucze od mieszkania
schowala do malej różowej w kwiatki torebki
ma w niej jeszcze dwie podpaski
szminkę i różaniec
wcisnęla się w swoją ulubioną
garsonkę żorżetową
by kolejny raz tego dnia
przyjąc Boże Cialo
i byc żywcem swiętą

inna kobieta lekarz psychiatra
wyjmuje w szeleszczących papierkach cukierki
nie zaschlo jej w gardle od spiewow i modlów
tak naprawdę chowa w nich tabletki
jest znerwicowaną lekomanką
dźwięk roznosi się po kosciele
ona wie ze cos sie z nią dzieje
nie potrafi powiedziec sobie nie
opanować samej siebie

tlum w kociele rozrósl się
jak mech na starym drzewie
zabral tlen jakiejs z astmą kobiecie
w punkcie kulminacyjnym kiedy wszyscy
liczyli na objawienie
kiedy z hostii krew wyplynie
zsylając na parafię uswięcenie
ona z hukiem upadla na ziemię
wierni poruszeni
patrzą tylko na nią
patrzą czy już umarla
a czterech mezczyzn
w sile wieku niosacych baldachim
nad pozlacana monstrancją
wynosi ją z kosciola

W imię Ojca i Syna
i Ducha Swiętego
Amen

postscriptum na tacę nie dalem